HISTORIA KLUBU UNIA GŁUCHOŁAZY W LATACH 1945-1969.

Rok założenia klubu 1945. Barwy klubowe-białe koszulki, niebieskie spodenki, białe getry. klub założyli ludzie handlu pp. Bujanowski, Głuszek, Dobiecki..... Brak danych kto był pierwszym prezesem klubu, który przyjoł nazwe Atom Głuchołazy i występował w klasie B podokregu Prudnik, w którym występowały kluby z powiatów Nysa, Prudnik, koźle i Racibórz. w drużynie tej występowali między innymi p. J.Wieczorek, A.Wis, Z.Dobiecki, A.Fosch i bracia Pulikowscy. Drużyna ta rozgrywała spotkania towarzyskie z ligowymi zespołami Górnego Śląska: AKS i Ruch Chorzów oraz Szombierki Bytom.

W latach 1955-65 działa również sekcja lekkoatletyczna, której założycielem był mgr Zbigniew Kudziełka. Była to jedna z najlepszych sekcji w województwie. na głuchołazkim stadionie odbywało się wiele imprez rangi wojewódzkiej.Do czołowych sportowców tego okresu należeli: Z. Nowak, A. Ławniczak, A. Kraiński, A. Mec, T. Hałys oraz kobiety: pp. Pindelska, Kaszubska, Kołodziej, H. Nowak. Wielu z tych zawodników i zawodniczek startowało w zawodach ogólnopolskich reprezentując barwy Opolszczyzny.

Pod koniec lat 50-tych i na początku lat 60-tych istniała sekcja bokserska występująca w lidze wojewódzkiej trenerami byli pp. Snopek i Romanow, a kierownikiem sekcji pasjonat boksu p. Sokołowski. Do czołowych bokserów należeli L. Biczan, S. Dzbanuszek, J.Dżus, pp.Fuks, Nowak, Kowalczyk i inni. Z drużyny tej wywodziło się kilku mistrzów województwa.

W 1950 roku klub zmienia nazwę na ZKS Papiernik, w którym występowali wyżej wymienieni, a także F.Olesiuk, Boryczka i Giewoń. Wnastępnych latach, należąc do Federacji Chemików, klub występuje pod nazwą ZS Unia. Prezesem Unii do roku 1960 był pan Marian Garczyński. Drużyna występuje w klasie "A", a gdy 1957 roku zostaje reaktywowany OOZPN w Opolu w Lidze Okręgowej. W drużynie tej grało wielu dobrych zawodników, jak bramkarze J. Musiał czy G. Jung z Szombierek Bytom, a także Ślązacy: Koloczyk, Gancarczyk, Dynka a także S. Chewczyc, J.Fityka, Z.Słowiński, L.Biczan, S. Dzbanuszek, H. Dreuda, o którego starania czyniła drużyna Budowlanych Opole. W 1959 po fuzji z miejscowym włókniarzem klub przyjmuje nazwę Czarni Głuchołazy. Z Włókniarza doszli zawodnicy: A. Zielonka, J. Cymbalski (byli reprezentanci Prudnickiej Pogoni). Drużyna ta rozgrywała mecze towarzyskie z I Odrą Opole, Zagłebiem Sosnowiec Czechosłowacką Drużyną z Ołomuńca, reprezentacją wojsk Armii Radzieckiej z Brzegu. zdobywając przyzwoite wyniki.

W latach 1957-60. Unia posiadała bardzo silny zespól juniorów występujący w Lidze Wojewódzkiej. Drużyna ta zdobyła w 1960 roku wicemistrzostwo województwa, ulegając na finiszu swojej imienniczce, Unii Racibórz, gorszym stosunkiem bramek. W drużynie tej grali późniejsi zawodnicy pierwszej drużyny: J. Ziaja, B. Baranowski, Z. Turski , S. leszczyński, K. Rychlewski, T. Łabaza oraz bramkarz J. Tryhuk. Trenerem był K. Gałecki, były "as" Prudnickiej Pogoni. Drużyna ta pozostawiła w pobitym polu takie drużyny, jak Odra Opole, w której grali bramkarz Białek, R. Szyngiel, Piętak, Unie Kęzieżyn Koźle z bramkarzem Szeją i napastnikiem reprezentacji Polski juniorów Skobkiem.

Pod koniec 1959 roku drużyna Unii została bardzo osłabiona po wyjeżdie do Niemiec Junga i Dreudy i opuszczeniu drużyny przez "legie cudzoziemską"- Koloczka, Ganczarczyka, Cymbalskiego, Fitykę i innych. W drużynie pozostali tylko Dzbanuszek , Biczan, Grzesik, Słowiński, Orłowski, Nowak, Doleżałek i Paluch. Do pierwszej drużyny dołączeni zostali juniorzy J. Tryhuk, B. Baran, Z. Turski, K.Mierza, J.Strzelecki oraz J. Gargol i A. Starzyk. Drużyna ta w roku 1960 spadła do klasy "A" by w tym samym roku spaśćdo klasy "B" na skutek przejścia z systemu rozgrywek wiosna-jesień na jesień-wiosna. Na szczęście pobyt w klasie "B" trwał tylko jeden sezon, by na jesieni 1961 roku powrócić do klasy "A". W klasie "A" drużyna plasowała się w czołówce tabeli, ale zawsze ktoś wyprzedzał ja w walce o awans. Zespół ten grał w ciągle zmieniającym się składzie, gdyż armia dopominała się o swoich rekrutów. Dopiero w rozgrywkach klasy "A" gr.II w sezonie 1964-65 Unia zdobyła pierwsze miejsca i awansowała do klasy okregowej, pokonując w ostatnim meczu w Białej tamtejszą Polonię 1-2 po bramkach Slowińskiego i Orłowskiego. Awans dla Unii zdobyli: J.Tryhuk, S. Leszzczyński, B. Baranowski, K. Rychlewski, J. Paluch (kap). , J. Ziaja, T. Łabaza, Z. Słowiński, T. Orłowski, Z. Turski, K. Kalbarczyk, a także Z.Zub, M. Romanowicz, Z. Nowak. W pierwszej rundzie występował również K. Salkiewicz i C. Caputa.

W tym okresie prezesem był p. Z. Dobiecki, trenerem Z.Kudziełka, Kierownikiem drużyny E. Dziadek, sekretarzem L. Studzienny, a księgowym L. Rybotycki. W 1968 roku przed rozpoczęciem rozgrywek Unia przebywała na obozie w Świeradowie i grała na turnieju piłkarskim w Lipowe Lazne. Odniosła tam zwycięstwo, pokonując Iskrę Jesenik 3-0, zespół Lokomotiv Praga 2-1 oraz drużynę miejscową Lokomotiv 7-2. Do drużyny, która awansowała do klasy okręgowej, doszli B.Czabak z Sudety Burgrabice, W. Wydmański z Unii Rudawa i W.Skowrońsk. Sukces ten podbudował drużynę Unii psychicznie i na początku rozgrywek pokonała ona takie drużyny, jak Sparta Paczków 2-1, Pogoń Prudnik 2-1, Metal Kluczbork 1-0 remis 1-1 Chemikiem Kędzieżyn i porażka ze stalą Nysa 1-2. Poźniej było różnie , ale miejsce w środku tabeli było zapewnione.

W nastepnym roku Unia powtórzyła sukces w Lipowe Lazne zdobywając ponownie pierwsze miejsce, pokonując Iskrę Jesenik 4-2, miejscowa Lokomotiv 5-2 i remisując z drużyną z NRD 2-2, co stało się po pobycie na obozie sportowym w Szklarskiej Porębie. W samej drużynie następowały zmiany, kariere zakończyli: Z Słowiński, K. Kalbarczyk, a B.Baranowski wyjechał do USA. Doszli : J.Patrias, utalentowani juniorzy - T.Gorczyński, W. Jara, J. Pietrzak oraz powrocili z wojska bramkarz K. Salkiewicz Cz. Caputa.

Serdeczne podziekowania dla pana Tomasza Jurka za opracowanie i udostępnienie powyższego tekstu.

Od 1970 do 1982 r Unia Głuchołazy grała w lidze okręgowej, były to najlepsze lata występów sportowych i osiąganych wyników w tych latach . Juniorzy w tym okresie grali w lidze międzywojewódzkiej. Okres ten należy ocenić jako jeden z lepszych organizacyjnie , sportowo i wychowawczo w historii klubu. W 1982r. Unia spadła z ligi okręgowej do klasy A , juniorzy spadli do I ligi zaczęły nadchodzić trudne czasy. Do dnia dzisiejszego UNIA już nigdy nie awansowała do ligi okręgowej . Jest to okres 24 lat bez awansu do klasy wyższej niż piłkarska klasa A . W roku jubileuszu 60-lecia Unia awansowała do A klasy (rok 2006r).